Oy uğruna ülkelerini harcadılar!

Yakın zamanda kabul edilen Ermeni yasa tasarısı, ülkemize yapılan en büyük yanlış olmuştur. Siyasi rant ve kişisel menfaatler uğruna gerçekleşen bu hata, yalnızca ülkemiz adına değil, aynı zamanda, ülkenin kendi tarihlerine de, ihaneti, ayıbı olmuştur. Fransa ulusal meclisinde, ardından senatosunda alınan bu kararın aynı zamanda yasaya dönüştürülmesi, ülkemize yakıştırdığı gerçekten, daha kara bir leke olarak tarihe geçmiştir.

 
1789 Fransız ihtilali ile dünyaya öncü olan, devrim yaratan, bir çağ kapatıp, başka bir çağı; aydınlanma çağını başlatan, aydınlarıyla anılan, rönesans ve reform gibi ıslahatlarla düşünce ve ifade özgürlüğünün parmakla gösterildiği, ayakta alkışlandığı bu ülke, bugün nasıl olmuştu da bu hale gelebilmişti. Üstelik parlamentosunda bulunan 577 milletvekilinden yalnızca, onda birinin oy kullanması ile…

Anlamak güçtü, güçtü çünkü ülkesine bu derece zarar verebilecek kadar menfaatçimiydi, menfaatçi miydiler… Bu anlayışa sahip insanların o makamlarda ne işi vardı, nasıl getirilmişlerdi?

Malum kararın çıkarılması ve yasa haline dönüştürülmesi ile de kalınmayıp bu “fikrin”, “fikren” dahi dile getirilmesi,  para ve hapis cezası gibi caydırıcı etkenlerle de kısıtlanmıştı. Hem de bir zamanlar özgürlük diyince ilk akla gelen bu ülkede.

Elimden gelse fransa’ya gidecek ve tek tek kapıları çalacaktım. Halkta bu saçmalığı desteklemekte mi idi? Tepkileri, görüşleri ne idi? Tarihe çaldıkları bu kara lekeyle halen oy menfaatçisi bu insanları başa getirecekler miydi?

İğneyi kendilerine, çuvaldızı başkalarını batırsınlar!

Yapılan bu hadsizliği farklı bir açıyla ele almak, yorumlamak istiyorum. Ülkemiz için “Ermeni katliamı yapmışlardır” diyen bu kişi ve kişiler, tarihten bihaber miydiler?

19. yüzyıla kadar Osmanlı hakimiyetinde kalan Cezayir toprakları, 1830 yılında Fransa topraklarına katılmıştı ve 132 yıl boyunca Fransa’nın sömürgesi olarak kalmıştı.

1954 yılından 1962 yılına kadar devam eden bağımsızlık mücadelesi esnasında, Cezayir ayaklanmasını bastırmak için 1.5 milyon insanı katleden Fransız yönetimi, nasıl oluyordu da kendi tarihini görmezden geliyordu. 1945yılı tarihe Fransa’nın utanç yılı olarak geçmiştir.

Yetmez ama EVET, devam Türkiye! 

Ülkemizin Fransa ile her türlü siyasi istişareyi durdurması, ikili askeri faaliyetler ve askeri tatbikatları iptal etmesi, Askeri uçuşlar için verilen bütün izinlerin iptali ve her uçuş için ayrı talep edilen izin talebi, Askeri gemilerin liman ziyaretleri için yaptığı izin başvurularının gün itibari ile iptali, 2012 yılında yapılacak Türkiye ve Fransa Ekonomik ve Ticaret toplantısına katılmama gibi ilk adımı temsil eden birkaç cümlelik yaptırım maddeleri, bu kendini bilmezlik için yetmezdi; devamı muhakkak suretle gelmeliydi. Fakat adımların zamana yaydırılıp karşısındakini kale almama ve önemsenmeyiş izlenimi açısından, kontrollüğü de içten içe benimsemiştim.

Ermeni soykırımı yapılmıştır yada yapılmamıştır aynı şekilde Cezayir soykırımı. Zamanı geri alma ve tarihi yeniden yazma gibi bir gücümüz yoktu. Biz ancak mevcut olduğumuz dönemin yönetimi ve idaresi ile mesuldük. Geçmişte yapılan veya yapıldığı iddia edilen bu hataları tekrar ettirmemekle. Fransa ve Fransa gibilerin düştüğü bu duruma düşmemekle. Ülkemizin her şeyden kutsal olduğu bilinci ile hayatımızı sürdürmekle, O’nun adını yüceltmekle, İnsanı merkeze alarak hizmet etmekle ve şayet fark edilebilinmişse onların başlarını yere eğdirmemekle…

Son olarak “düşünüyorum o halde varım” diyen Descartes’e bir fatiha okur ve ruhuna eda ederim…