Ayrı Düşmüşler!

AYNI inanç ve amaç doğrultusunda hareket eden, AYRI düşmüş, birbirini görünce kafanı çeviren, yolunu değiştiren DAVADAŞLAR. Sosyal iletişim sitelerinin birinde bu cümleyi paylaştım geçenlerde. Dava deyince, daha doğrusu, Davadaş deyince anlamışsınızdır konuyu. Ama ben, bir türlü anlayamadım bu Siyaseti!..

Parti ayrımı yapmıyorum; şu parti, bu parti diye tenkit de etmiyorum. HANGİ PARTİYLE YOLA ÇIKARSIN ÇIK, AYNI KAPIYA ÇIKIYOR YOLUN SONU. SİYASET HER YERDE, HER PARTİDE ÖZ’ÜNÜ L KORUYOR!..

Teşkilatlar, teşkilatlanmalar çok enteresan bir yapılaşma içerisinde. Bu yapılaşmanın öz’ü, “inançtır” aslında. Davaya inanma. Gönüllülük esastır ama nerdeeee!.. Dava diyince benim kastım aslında, siyasi tercihe olan bağlılık, duyulan sevgi ve samimiyetti. Benim aklıma bunlar geliyordu ta ki Siyasetle tanışana kadar…

Herkes kendi davasındaymış meğer. Herkesin davası kendineymiş! Teşkilat yapılarını İhtiyaç sahibi insanlar oluşturmakta. Kimi oğlunu - kızını işe koymak istiyor, kimi kendi işinin sahibi, gemisini yürütmeye çalışıyor… Kimi ihale peşinde, kimi ise evinin kirasını ödetmekte!.. Bir elin beş parmağını geçmiyor, yok denecek kadar az konunun özünü anlayan insan sayısı...

Büyükler var bir de, siyasi büyükler... Koltuk için aynı inanca sahip, kendi zihniyetinden insana, “davadaşına düşman” olabilen garip insanlar… Kendini siyasetçi ilan etmiş; fakat yanından, yakınından bile geçemeyen kişilikler…

Siyasete merak ve ilgi duyan biri olarak, her şey SAMİMİ olsun istiyorum... Ve Yazıyorum… Hiçbir şeyin değişmeyeceğini bilsem bile…